RACHEL'S VERHAAL
Op 19 februari 2019 veranderde ons leven in 1 klap toen we hoorde dat mijn man, Martijn, acute leukemie had. Het voelde alsof de wereld onder onze voeten vandaan zakte. Er volgde een tsunami aan behandelingen, uitslagen en opnames. Hoewel we niet wisten wat de toekomst ons zou brengen gingen we er samen vol voor. Ik zag hoe mijn man behandelingen moest ondergaan die echt geen pretje zijn.
Hoe zijn lichaam vocht tegen de kanker en met de dag veranderde. Hoe hij kaal werd en zijn conditie volledig kwijt raakte. Hoe hij afhankelijk werd van de medici en hoe ons leven 180 graden werd omgegooid. Maar we deden het gewoon. Samen. En tijdens deze periode vroeg hij mij ten huwelijk, want wat als..?!
We zijn inmiddels ruim 2 jaar onderweg met de behandeling en hoewel de behandeling niet meer zo intensief is als in het begin is het nog steeds moeilijk. We moeten rekening houden met dingen waarmee je eigenlijk geen rekening moet houden op onze leeftijd.
Met Samenalleen hoop ik de steun te zijn voor iedere jonge naasten van iemand die getroffen is door kanker. Het machteloos moeten toekijken is namelijk een van de moeilijkste dingen die ik zelf ervaar. Vertrouwen op de medici, het durven loslaten en alles op je af laten komen. Zelf ben ik hulp gaan zoeken bij een maatschappelijk werker in het ziekenhuis en heb ik therapie gevolgd bij een psycholoog, omdat ik last kreeg van paniekaanvallen. Maar ik denk dat niet iedereen de stap voor hulp durft te zetten.
Wat ik je mee wil geven als je je in de positie van naaste bevindt is om op tijd aan de bel te trekken. Je niet sterker voor te hoeven doen dan je al bent. Want je bent sterk. Jij bent er voor je dierbare en het vraagt ook veel van jou. Er heerst naar mijn mening nog te veel een taboe daarop. Dat je niet kwetsbaar mag zijn.
Op 30 augustus 2026 plaatste Rachele het volgende bericht op haar instagram account:
"Het is alweer een lange tijd geleden sinds mijn laatste post. Inmiddels zijn wij alweer bijna 6 maanden papa en mama van onze prachtige dochter, Nola. Het allermooiste cadeau wat wij mochten krijgen. Ons leven heeft een nieuwe vorm gekregen. Martijn is verpleegkundige en start binnenkort op de oncologie. Mijn verlof zit er op en ik mag het werkleven opnieuw betekenis gaan geven. Kanker heeft ons gevormd tot wie we nu zijn. Het heeft ons de diepste dalen laten zien, maar hoe gek het ook klinkt heeft het ons ook heel veel gebracht. 5 jaar geleden hadden wij nooit durven dromen dat we hier nu staan. Wát een rijkdom. Daarom voelt het nu als de juiste tijd om dit account te sluiten. Ik hoop dat ik met dit account een klein beetje steun heb kunnen geven aan ieder die dit nodig had en ook mensen bewust heb gemaakt hoe belangrijk het is om stil te staan bij de patiënt én de partner. Dat het ene berichtje, kaartje, uitje of maaltijd net dat verschil kan maken. Want zo’n proces ervaar je samen al voelt het soms nog zo alleen 🤍"
Wil je er zijn voor iemand die door een moeilijke periode gaat?
Soms zijn woorden moeilijk te vinden. Met een liefdevol gebaar kun je iemand laten voelen: ik denk aan je, ik ben er voor je.