WENDY'S VERHAAL
Mijn naam is Wendy.
14 jaar verloor ik mijn vader aan Lymfeklierkanker. Vanaf het moment dat hij ziek werd heb ik echt bewust naar mijn eigen leven gekeken. Wat als ik dit bericht zou krijgen? Heb ik dan alles uit het leven gehaald? Het antwoord hierop was overduidelijk NEE.
Ik heb intens genoten van alle momenten met mijn vader en ook bewust tijd voor hem gemaakt. Ik ben echt onwijs dankbaar voor de tijd die we nog samen hebben gehad.
Tijdens mijn vaders ziekteproces heb ik besloten om beter voor mezelf te gaan zorgen wat dus ook betekende om te gaan scheiden. Dit gebeurde allemaal rond zijn overlijden. Doordat je dus opeens alleen bent met je 2 kleine kindjes lukt het vaak niet om aan jezelf te denken, maar we hebben het goed met z'n drietjes.
Vorig jaar dan eindelijk de keus gemaakt op echt beter voor mezelf te gaan zorgen! De kinderen zijn inmiddels groot dus nu is het echt tijd voor mij! Niet meer over je heen laten lopen op het werk waar je niet wordt gewaardeerd, tijd voor jezelf maken etc etc etc. Ik heb het afgelopen jaar dan ook echt heel hard aan mezelf gewerkt!
Net toen ik dacht dat het echt beter met mij ging en ik de wereld weer aan kon, kwam ik opeens uit het niets op de eerste hulp terecht en na een aantal onzekere dagen kwam het hoge woord eruit dat ik net als mijn vader Lymfeklierkanker heb! .... en dan stort je wereld in!
Gelukkig vertelde de artsen mij (een paar dagen later) dat ik te genezen ben! En dus probeer ik te bedenken wat de reden is dat mij dit overkomt.... het enige wat ik mij kan bedenken is dat ik toch nog beter voor mezelf moet zorgen! Grenzen aangeven, opkomen voor mezelf en vooral geloven in jezelf.
Het gevecht is zwaar.... heel zwaar, maar ik kan dit!!! En aan het eind van deze hele donkere tunnel wacht hopelijk iets heel moois op mij! En die kans ga ik pakken en echt wat van mijn leven maken! Geen dingen uitstellen en meer dingen doen waar ik blij van word.